Home LIFE VIEW Το Σύνδρομο της Άδειας Φωλιάς | Όταν το «μικρό» σου μεγαλώνει, και ανοίγει τα φτερά του… μακριά σου

Το Σύνδρομο της Άδειας Φωλιάς | Όταν το «μικρό» σου μεγαλώνει, και ανοίγει τα φτερά του… μακριά σου

Σου φαίνεται σαν να ήταν χθες όταν κράτησες για πρώτη φορά το νεογέννητο μωρό σου στην αγκαλιά σου και ορκίστηκες με όλη τη δύναμη της ψυχής σου να το αγαπάς και να το φροντίζεις για πάντα…. Σου φαίνεται σαν να ήταν χθες που το βοήθησες να κάνει τα πρώτα του βήματα και το άκουσες να προφέρει τις πρώτες του λεξούλες… Πόσο σύντομα περνάει ο χρόνος… Και να που έφτασε η ώρα που το παιδί σου, ο νεαρός ενήλικος, ανοίγει τα φτερά του και ετοιμάζεται να φύγει από το σπίτι και να σε αποχαιρετήσει …

…κι εσύ νιώθεις χαμένη! Ναι, φυσικά και είσαι χαρούμενη και περήφανη για όλα όσα κατάφερε το παιδί σου αλλά γιατί ταυτόχρονα κατακλύζεσαι από μπερδεμένα συναισθήματα απώλειας, θλίψης, άγχους, φόβου;
Μην ανησυχείς, τα συναισθήματα αυτά είναι φυσιολογικά και έχουν και όνομα:

Σύνδρομο της Άδειας Φωλιάς

Σύμφωνα με τη λαϊκή ρήση, τα παιδιά όταν μεγαλώσουν «ανοίγουν τα φτερά τους» και πετάνε μακριά από τη «φωλιά». Το Σύνδρομο της Άδειας Φωλιάς είναι η θλίψη ή η συναισθηματική αναταραχή που αντιμετωπίζουν οι γονείς καθώς τα παιδιά τους μεγαλώνουν και φεύγουν από το σπίτι της οικογένειάς τους.
Το Σύνδρομο της Άδειας Φωλιάς δεν είναι κάποιο κλινικό σύνδρομο αλλά ένα φαινόμενο κατά το οποίο οι γονείς βιώνουν ανάμεικτα συναισθήματα απώλειας, θλίψης, ματαίωσης, όταν το παιδί ή τα παιδιά τους αφήνουν τη «φωλιά».

Οι γονείς έρχονται αντιμέτωποι με το τέλος μιας εποχής, ενός συγκεκριμένου τρόπου ζωής και μιας σχέσης που ήταν μέρος της ταυτότητάς τους.

Οι δυναμικές των ρόλων των μελών της οικογένειας αναπροσαρμόζονται και η ταυτότητα του οικογενειακού συστήματος αλλάζει.

Το Σύνδρομο της Άδειας Φωλιάς εκδηλώνεται με διαφορετικούς τρόπους σε κάθε γονιό. Ας δούμε μερικά κοινά συμπτώματα:

Μοναξιά
Μετά την αναχώρηση του αγαπημένου σου παιδιού, μπορεί να αισθάνεσαι τεράστια μοναξιά. Μπορεί να είναι ανυπόφορο να ξυπνάς το πρωί, να κοιτάς το δωμάτιό του και να διαπιστώνεις ότι το παιδί σου δεν μένει πλέον στο σπίτι μαζί σου.

Απώλεια Σκοπού
Για αρκετά χρόνια, οι μέρες σου ήταν γεμάτες με προπονήσεις ποδοσφαίρου, μπάσκετ, kick boxing, μπαλέτου, μαθήματα πιάνου, αγγλικών, γαλλικών, συναντήσεις γονέων- δασκάλων, πάρτι γενεθλίων. Τώρα, η φασαρία της ανατροφής των παιδιών ανήκει πια στο παρελθόν και ενώ εσύ έχεις τους φίλους σου, την οικογένειά σου, τη δουλειά σου, οι μέρες μπορεί να σου φαίνονται κενές.
Συνειδητοποιείς σταδιακά ότι η καθημερινότητά σου έχει αλλάξει κι δυσκολεύεσαι να οργανώσεις μια νέα καθημερινότητα χωρίς να συμπεριλάβεις σ ’αυτήν τα παιδιά σου. Είναι μια δύσκολη μετάβαση, ιδιαίτερα για τους γονείς που αυτοπροσδιορίζονταν μόνο μέσα από τον γονεϊκό ρόλο.

Συναισθηματική δυσφορία
Το σύνδρομο της άδειας φωλιάς δημιουργεί συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα. Τη μια στιγμή μπορεί να κλαις κοιτάζοντας μια οικογενειακή φωτογραφία ή παρακολουθώντας μια ταινία, και την επόμενη να οραματίζεσαι πώς μπορείς να αξιοποιήσεις την ελευθερία σου. Αυτό μπορεί να σε κάνει να αισθανθείς συναισθηματική εξάντληση. Να ξέρεις ότι είναι φυσιολογικό. Διανύεις ένα εξελικτικό στάδιο στον κύκλο ζωής της οικογένειας και είσαι συναισθηματικά φορτισμένη.

Η “άδεια φωλιά” μπορεί να προκαλέσει πολλά ανάμεικτα συναισθήματα:
• Λυπάσαι που το παιδί σου μεγάλωσε
• Θυμώνεις με τον εαυτό σου που δεν ήσουν περισσότερο διαθέσιμη στο παρελθόν
• Αισθάνεσαι νευρικότητα για την κατάσταση του γάμου σου
• Φοβάσαι ότι μεγαλώνεις
• Απογοητεύεσαι που δεν έχεις φτάσει εκεί που φανταζόσουν ότι θα είσαι σε αυτή τη φάση της ζωής σου

Ό,τι κι αν αισθάνεσαι, είναι εντάξει. Μην προσπαθείς να αρνηθείς τον πόνο σου ή να καταπιέσεις τη θλίψη σου γιατί υπάρχει η πιθανότητα να επιδεινωθεί ή να εμφανιστεί σε λάθος χρονική στιγμή.

Άγχος και ανησυχία για το παιδί
Είναι φυσιολογικό να ανησυχείς για το πώς τα καταφέρνει το παιδί που μόλις έφυγε από τη «φωλιά» για σπουδές ή για δουλειά. Αυτό που δεν είναι φυσιολογικό είναι να νιώθεις ένα συνεχόμενο άγχος, αφιερώνοντας πολλές ώρες στον έλεγχο των λογαριασμών του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τηλεφωνώντας του συνέχεια για να το ρωτήσεις αν διαβάζει, αν έφαγε, αν ήπιε, αν φόρεσε ζακέτα… αυτή η συμπεριφορά δεν είναι χρήσιμη για κανέναν. Αυτή είναι η ευκαιρία του παιδιού σου να ανοίξει τα φτερά του, να πετάξει από τη «φωλιά» και να χρησιμοποιήσει όλες εκείνες τις δεξιότητες που το δίδαξες όσο ζούσε στο σπίτι.

Απογοήτευση και φόβος έλλειψης ελέγχου
Για χρόνια, είχες τον έλεγχο στον προγραμματισμό της ζωής του παιδιού σου αλλά αυτό τώρα άλλαξε. Το παιδί είναι πλέον μόνο του κι εσύ δεν γνωρίζεις τις λεπτομέρειες της ημέρας του όπως παλιά. Η έλλειψη ελέγχου για το αν το παιδί σου παρακολουθεί το μάθημα, αν ξενυχτάει, αν βγαίνει ραντεβού και με ποιους, μπορεί να προκαλέσει φόβο και απογοήτευση.

Κατάθλιψη
Συνήθως ο γονιός θα αφιερώσει περίπου 18 χρόνια της ζωής του φροντίζοντας και ζώντας με το παιδί του.

Υπάρχει μια βαθιά αίσθηση θλίψης που εμφανίζεται όταν μαθαίνουμε να το αγαπάμε από απόσταση.

Πώς να Διαχειριστείς το Σύνδρομο της Άδειας Φωλιάς

Για τους περισσότερους γονείς, αυτή είναι μια μεταβατική φάση που διαρκεί μόνο μερικούς μήνες. Ωστόσο, υπάρχουν μέτρα που μπορείς να πάρεις για να βοηθήσεις τον εαυτό σου στην αντιμετώπιση της μεταβατικής φάσης όπως:

1. Αποδέξου ότι τα συναισθήματά σου είναι φυσιολογικά.
2. Κάνε μια λίστα με όλους τους υπόλοιπους ρόλους σου εκτός από το να είσαι γονιός, όπως: σύζυγος, αδερφή, παιδί, κολλητή, εργαζόμενη, και σκέψου ποιον από αυτούς τους ρόλους θα ήθελες να ενισχύσεις. Ίσως θέλεις να προωθήσεις την καριέρα σου, να αφιερώσεις περισσότερο χρόνο στους φίλους σου ή να ταξιδέψεις.
3. Αναζωπύρωσε τον ρομαντισμό στη σχέση σου. Μια άδεια φωλιά είναι μια τέλεια ευκαιρία να περάσεις ποιοτικό χρόνο με τον σύντροφό σου.
4. Δημιούργησε μια λίστα με νέα ενδιαφέροντα που θα ήθελες να εξερευνήσεις. Σκέψου ένα χόμπι που απολάμβανες πριν κάνεις παιδιά ή που δεν είχες ποτέ τον χρόνο να δοκιμάσεις.
5. Γίνε εθελόντρια σε έναν σκοπό που σε ενδιαφέρει.
6. Χρησιμοποίησε την τεχνολογία για να διατηρήσεις επαφή με τα παιδιά σου. Ευτυχώς, ζούμε στην εποχή της τεχνολογίας που επιτρέπει την αβίαστη παγκόσμια επικοινωνία. Η φυσική απόσταση δεν ισοδυναμεί με συναισθηματική απόσταση.
7. Αφιέρωσε χρόνο για να φροντίσεις τον εαυτό σου. Κάνε ένα χαλαρωτικό αφρόλουτρο, μαγείρεψε ένα νόστιμο γεύμα, πήγαινε γυμναστήριο.
8. Συνειδητοποίησε ότι ο ρόλος σου ως γονέας έχει αλλάξει αλλά δεν έχει τελειώσει.

Εστίασε στα θετικά

Επιτρέπεται να αισθάνεσαι λυπημένη που το παιδί σου φεύγει από το σπίτι, ταυτόχρονα, όμως, θα πρέπει να γιορτάζεις την ανεξαρτησία του και να νιώθεις ενθουσιασμένη για όλες τις ευκαιρίες που το περιμένουν. Άλλωστε, σου αξίζουν πολλά συγχαρητήρια που το έφτασες ως εδώ!

Εξάλλου, η άδεια φωλιά μπορεί να μην είναι τόσο κακή. Πολλοί γονείς αναφέρουν θετικές αλλαγές μετά την αναχώρηση των παιδιών τους από το σπίτι, όπως:
• Περισσότερη ελευθερία
• Καλύτερη σχέση με τους συζύγους τους
• Ώρα να κυνηγήσουν τους δικούς τους στόχους
• Υπερηφάνεια και χαρά βλέποντας τα παιδιά τους να πετυχαίνουν
• Βελτιωμένες σχέσεις με τα παιδιά τους
• Λιγότεροι καθημερινοί στρεσογόνοι παράγοντες

Πόσο Διαρκεί το Σύνδρομο της Άδειας Φωλιάς;

Κάθε γονιός μπορεί να έχει μια διαφορετική εμπειρία. Σε κάποιους μπορεί να διαρκέσει μερικές εβδομάδες ενώ σε άλλους μερικούς μήνες. «Μερικοί μήνες» μπορεί να είναι από δύο μήνες έως έναν ολόκληρο χρόνο. Είναι απολύτως εντάξει αν σου πάρει λίγο περισσότερο χρόνο για να ξεπεράσεις αυτά τα συναισθήματα. Ο καθένας έχει το δικό του χρονοδιάγραμμα για την επεξεργασία και την προσαρμογή στην αλλαγή του κύκλου ζωής.

Είναι κάποιοι Γονείς πιο Επιρρεπείς από άλλους;

Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την εμπειρία του από το Σύνδρομο της Άδειας Φωλιάς. Ωστόσο, έχει σημειωθεί ότι ορισμένοι τύποι γονέων είναι ελαφρώς πιο επιρρεπείς στο να εμφανίσουν τα συμπτώματα του Συνδρόμου Άδειας Φωλιάς.

Τελευταίες σκέψεις…

Επίτρεψε στον εαυτό σου να νιώσει όποια συναισθήματα προκύψουν και να θυμάσαι ότι τα συναισθήματα δεν είναι σωστά ή λάθος. Αντίθετα, είναι μια αντανάκλαση της νέας κατάστασης που αντιμετωπίζεις. Δώσε στον εαυτό σου όσο χρόνο χρειάζεται μέχρι να υποχωρήσουν μόνα τους.

Το παιδί σου εξακολουθεί να σε χρειάζεται και θα σε χρειάζεται για πάντα.

Ο ρόλος σου τώρα θα πρέπει να είναι συμβουλευτικός και όχι διδακτικός ή ελεγκτικός. Μετά από 18 ή και περισσότερα χρόνια, αυτή μπορεί να είναι μια τρομακτική στιγμή στη ζωή σου. Να είσαι σίγουρη όμως, ότι τα συναισθήματα που βιώνεις τώρα θα εξασθενήσουν καθώς θα αρχίσεις να συνηθίζεις σε ένα πιο ήσυχο σπίτι και σε μια ζωή περισσότερο επικεντρωμένη στις δικές σου επιθυμίες.

Έχεις κάνει τη δουλειά σου ως γονιός και τώρα είναι καιρός να απολαύσεις τη ζωή σου ως γονιός ενηλίκων παιδιών, με όλη την ελευθερία και τις ευκαιρίες που μπορεί να προσφέρει.

Να θυμάσαι ότι το παιδί σου χρησιμοποιεί τις δεξιότητες που του έχεις μάθει για να αρχίσει να περιηγείται στη ζωή του και αυτή είναι μια συναρπαστική στιγμή!

close

Καλώς ήλθατε 👋

Εγγραφείτε για να λαμβάνετε εκπληκτικό περιεχόμενο στα εισερχόμενά σας, κάθε εβδομάδα.

We don’t spam! Read our privacy policy for more info.

Related Posts