Νιώθω συνεχώς κουρασμένη. Μήπως να ακούσω λίγο το σώμα μου ; 

Aκούω από πολλούς αυτό το καιρό πως νιώθουν κουρασμένοι χωρίς ουσιαστικό λόγο πέρα των καθημερινών υποχρεώσεων και απαιτήσεων. Μια από αυτούς είμαι και εγώ που το τελευταίο διάστημα ενώ έχω ένα πολύ φορτωμένο πρόγραμμα με άπειρα πράγματα που πρέπει να γίνουν και αφιερώνω χρόνο για χαλάρωση και ξεκούραση με ύπνο, η σωματική κυρίως κούραση με μορφή αδυναμίας που νιώθω δεν περιγράφεται. 

Τι κοκτέιλ από φυσικούς χυμούς, βιταμίνες, νερό και αν έχω κάνει, τι και αν κοιμάμαι από νωρίς με τις κότες, η κούραση δεν αλλάζει. Νιώθω μια συνεχή κούραση που δεν μπορώ να αιτιολογήσω καθώς δεν έχει αλλάξει τόσο ριζικά η καθημερινότητα μου. Αντιθέτως από αυτό το φαινόμενο κούρασης, η διάθεσή για δημιουργικότητα είναι στα ύψη αλλά η αδυναμία που νιώθω με κρατάει πίσω και κάπου και με εκνευρίζει. Γιατί η αδυναμία και η κούραση που με εμποδίζουν στη δημιουργικότητα μου, συνδέονται άμεσα και με την ευτυχία μου. Και δεν σας τα λέω για να γκρινιάξω που νιώθω κουρασμένη αλλά για να σας εκφράσω τους προβληματισμούς γύρω από αυτό το θέμα που μέσα από συζητήσεις ξέρω ότι επηρεάζει πολλούς από εμάς. 

Γιατί να νιώθω κουρασμένη όταν ακολουθώ πιστά ένα πρόγραμμα, έχω τη θέληση να διεκπεραιώσω κάθε υποχρέωση και αρμοδιότητα μου στο σπίτι ή στη δουλειά, τρέφομαι υγιεινά και ξεκουράζομαι όσο μπορώ και το σώμα δεν με αφήνει ; Μήπως η ξεκούραση δεν είναι αρκετή ή αποτελεσματική ;  Μήπως κάνω περισσότερα από όσα αντέχω;Μήπως χρειάζομαι λίγη άσκηση ; Μήπως ένα ταξίδι αναψυχής ; Λίγη χαλάρωση στο σπίτι δίπλα στο τζάκι με κουβερτούλα και αγκαλιά ένα βιβλίο ; 

 Εγώ ήρθα αντιμέτωπη με τα παραπάνω ερωτήματα προς το εαυτό μου και προσπαθώ να βάλω τάξη και να κάνω τις απαιτούμενες αλλαγές. Η αλήθεια είναι ότι η καθημερινότητα είναι πολύ πιεστική, αγχώδης και με ρυθμούς που πολλές φορές εμείς θέλουμε να ακολουθήσουμε αλλά το σώμα μας όχι. Μήπως να ακούσουμε λίγο και αυτό; To σώμα μιλά αλλά εμείς έχουμε μάλλον κουφαμάρα. Κουφαμάρα τέλος. Θα μάθω να ακούω το σώμα μου ώστε να ακούει και εκείνο τα θέλω και να με ακολουθεί εκεί που μπορεί.

Δεν θέλω να πονάω για να πρέπει να ξεκουραστώ λίγο παραπάνω. Δεν θέλω να νιώθω κουρασμένη και να αφήνω πίσω τη δημιουργικότητα μου. 

Τι λες θα καταπολεμήσουμε μαζί αυτό το φαινόμενο, ώστε να είμαστε πιο ξεκούραστοι, δημιουργικοί και επομένως ευτυχισμένοι άνθρωποι; 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.